Trylogia AP

  05.02.1946, wieczór - Argentyna, San Carlos de Bariloche, siedziba Martina Bormanna.             Wchodząc do tego, położonego na przedmieściach okazałego domu, architektonicznie jako żywo przypominającego budownictwo Alp i Bawarii, Henryk znów poczuł dreszcz emocji. Co stoi za tym niespodziewanym wezwaniem? I to w momencie, gdy objechał dopiero jedną trzecią tego, co zaplanował?

              - Głupku? - mimo, iż Dawidow przywykł już do różnego rodzaju poniżania, zwrot ten szczególnie nim wstrząsnął. - Kim ja kurwa dla niego jestem? Jakimś popychadłem, na którym może się tylko wyżywać? Bądź co bądź jestem przecież funkcjonariuszem służb specjalnych wielkiego i zwycięskiego radzieckiego państwa, a jednocześnie synem ważnego i zasłużonego członka komunistycznej partii!

  14.01.1946, późny wieczór - Argentyna, Buenos Aires, hotel „Miramar”.             Jakby nie wierząc własnym oczom i na przekór oczywistym faktom Henryk raz jeszcze rozpostarł gazetę, ale jakoś nic nie chciało się zmienić.

  11.01.1946, południe - Argentyna, Buenos Aires, siedziba firmy „Morano”.             - Już są, panie Brandt. Wreszcie. Przyszły dziesięć minut temu. Właśnie rozpakowałem przesyłkę - Velasquez wyglądał na naprawdę uszczęśliwionego.