Trylogia AP

              19.10.1946, południe – Niemcy, Bonn, amerykańska strefa okupacyjna.             - Smakowało? – pytanie Henryka było cokolwiek retoryczne. Jak mogło nie smakować, gdy spali prawie do dziewiątej, razem wzięli prysznic, następną godzinę namiętnie się kochali i dopiero gdy naprawdę poczuli wilczy głód, zeszli do hotelowej restauracji.

              18.10.1946, popołudnie – Niemcy, francuska strefa okupacyjna, granica ze strefą amerykańską.             Stanęło na jednym. Ponieważ kontrole praktycznie już ustały, Truda mogła jechać jako zwykła i elegancko ubrana pasażerka, na swoich autentycznych dokumentach.

              - Major na górze? – wchodząc na dyżurkę porucznik Durand rzucił dyżurnemu krótkie pytanie, spodziewając się jak zwykle twierdzącej odpowiedzi.

              14.10.1946 – Niemcy, Koblencja, francuska strefa okupacyjna.             Mathias Weiss uważał się za dobrego Niemca. Szanować państwo, prawo i władzę - jakakolwiek by ona nie była - to był sens jego życia.

  - To tam? – wysiadając z samochodu Bertrand od razu wskazał na spaloną stodołę, stojącą w głębi podwórka.

                    Rozdział IV                     Ucieczka.   10.10.1946 – Niemcy, Koblencja, francuska strefa okupacyjna.   Zaczęło się źle. Pociąg, który wyruszył z Wiesbaden i według rozkładu powinien tu być o trzeciej trzydzieści, miał ponad półgodzinne opóźnienie.

              Rzeczywiście. To był ten powód, a ostatnie zdania niewidocznego rozmówcy wstrząsnęły Moore’m do głębi.

              - Słyszałeś? – Lachmut wyszeptał to Lischce wprost do ucha, bardziej wyczuwając niż widząc podnoszoną przez kompana i gotową do strzału broń. – Zaczekajmy jeszcze parę minut. Bo może rzeczywiście uda się im otworzyć te pierwsze wrota. A zaraz później ich skosimy.