Trylogia AP

              14.10.1946 – Niemcy, Koblencja, francuska strefa okupacyjna.             Mathias Weiss uważał się za dobrego Niemca. Szanować państwo, prawo i władzę - jakakolwiek by ona nie była - to był sens jego życia.

  - To tam? – wysiadając z samochodu Bertrand od razu wskazał na spaloną stodołę, stojącą w głębi podwórka.

                    Rozdział IV                     Ucieczka.   10.10.1946 – Niemcy, Koblencja, francuska strefa okupacyjna.   Zaczęło się źle. Pociąg, który wyruszył z Wiesbaden i według rozkładu powinien tu być o trzeciej trzydzieści, miał ponad półgodzinne opóźnienie.

              Rzeczywiście. To był ten powód, a ostatnie zdania niewidocznego rozmówcy wstrząsnęły Moore’m do głębi.

              - Słyszałeś? – Lachmut wyszeptał to Lischce wprost do ucha, bardziej wyczuwając niż widząc podnoszoną przez kompana i gotową do strzału broń. – Zaczekajmy jeszcze parę minut. Bo może rzeczywiście uda się im otworzyć te pierwsze wrota. A zaraz później ich skosimy.

  - Wstawaj! Pobudka! – przyciszony głos Lachmuta poparty mocnym szarpnięciem za ramię spowodował u Lischki natychmiastowe otwarcie oczu.

              Wyszedłszy ze stodoły nie poszedł bezpośrednio do Trudy.

              - Żyjesz? – dopadł Trudy i przyciągnął ja do siebie. – Nic ci się nie stało?